![](/component/ajax/?p=image&src=%7B%22file%22%3A%22images%2Fmanagers%2Fbryan.vanderhaeghe%2FLoes_1.jpg%22%2C%22thumbnail%22%3A%221240%2C%2C%22%7D&hash=af6d3e91)
7
Ik merk dat ik nu de dingen doe die mijn vader vroeger ook deed!
Ik merk dat ik nu de dingen doe die mijn vader vroeger ook deed!
![](/component/ajax/?p=image&src=%7B%22file%22%3A%22images%2Fmanagers%2Fbryan.vanderhaeghe%2FLoes_1.jpg%22%2C%22thumbnail%22%3A%221240%2C%2C%22%7D&hash=af6d3e91)
7
In gesprek met Loes
Als je jezelf in 3 woorden zou moeten voorstellen, welke zouden dat dan zijn?
Ik wist dat deze vraag zou komen. Daarom heb ik ze eens gesteld aan mijn oudste zoon. Het eerste woord dat kwam, was ‘zorgzaam’. Soms zelfs een beetje té, blijkbaar… Daarna kwamen nog ‘hulpvaardig’ en ‘altijd positief’. Ik ben inderdaad waarschijnlijk wel wat een overbezorgde mama. Ik leerde me daar al een beetje over te zetten. Maar als de oudste begon uit te gaan… Slik. Maar ondertussen lukt dat loslaten wel. Maar dat is niet altijd even gemakkelijk.
Welke eigenschap van jou kennen maar weinig mensen?
Er zijn niet zoveel mensen die weten dat ik zo’n grote muziekliefhebber ben. Ik hou zowel van klassiek als van rock en metal. Ik heb dat gewoon nodig. Muziek helpt me altijd door moeilijke momenten. Het muziekgenre dat ik in de auto laat spelen op weg naar het werk, hangt af van het gevoel van dat moment. Als ik tot rust moet komen is dat iets totaal anders dan als ik me wil oppeppen voor iets waar ik tegenop zie. Muziek is er altijd geweest in mijn leven.
Ben je een dromer, een denker of een doener?
Ik denk dat ik een gezonde mix van de drie ben. Ik droom wel graag van de volgende reisbestemming of van wat er nog allemaal van klusjes moet gebeuren. Dan begin ik wel te denken over het financiële aspect van al die dromen. Toch proberen we zoveel mogelijk ook te doen.
Wat wilde je worden toen je klein was? Wat is het uiteindelijk geworden?
Ik ben nu aan de slag als boekhoudster. Dat was absoluut geen kinderdroom. Ik wou echt kleuterleidster worden. Tot op vandaag ben ik trouwens heel graag bezig met kleine kindjes. Gelukkig zijn vele kleintjes blijkbaar ook spontaan tot mij aangetrokken. De jonge kindjes van mijn broer bijvoorbeeld, die vind ik echt fantastisch. Ik vind het heerlijk om met die gastjes bezig te zijn.
Wat motiveert jou? Geeft kracht/energie?
Mijn kinderen! Door mijn overbezorgdheid heb ik graag dat ze het goed doen op school bijvoorbeeld. Ik help ook graag eens een handje. Als ze dan met goede punten naar huis komen, ben ik supertrots. Of als ze iets doen waarvan ze vooraf dachten dat ze niet zouden durven. Ze motiveren mij ook om positief in het leven te staan. Als ik een mindere dag heb, helpen ze me er snel bovenop.
Waar maak jij je het meeste zorgen over?
De toekomst, vooral die voor onze kinderen dan. Het wordt er alleen maar moeilijker op. Denk maar aan het financiële. Ik probeer hen nu te stimuleren om toch een deeltje te sparen van wat ze als jobstudent bijverdienen. Maar ik begrijp dat ze ook nu al een stuk willen uitgeven van het geld waarvoor ze tenslotte gewerkt hebben. Maar het zal later toch niet evident zijn om later een huis te kunnen kopen.
Als je alle tijd van de wereld had, wat zou je dan doen?
Als ik tegelijk ook de Lotto win, zou ik waarschijnlijk een bed and breakfast beginnen. Dat zie ik mezelf wel nog doen. Maar dan wel met alles erop en eraan: met dieren erbij, een moestuin erbij, eigen confituurtjes maken …
Waar voel jij je thuis? Wat is je lievelingsplek?
In onze tuin. Er passeert niet al te veel verkeer rond en achter ons. We wonen zowel dicht als ver genoeg van de stad. De ideale plaats voor een boekje, een muziekje op de achtergrond en een glaasje daarbij. Daar kom ik wel tot rust.
Voor wie zou je meteen alles laten vallen om te helpen?
Voor de familie sowieso. Maar als mijn buurvrouw zou bellen, laat ik natuurlijk ook alles meteen vallen. Laat ons dus maar uitbreiden naar ‘de mensen die in mijn hart zitten’. Dat zijn er redelijk veel. Ik laat snel mensen toe. Daardoor ben ik wel ook al tegen de lamp gelopen.
Stel dat al je herinneringen gewist zouden worden, op één na. Welke zou je dan kiezen?
Er één uitkiezen kan ik niet. Ik wil de herinneringen die ik nog aan mijn vader heb, kunnen vasthouden. Hij is heel vroeg overleden. Hij was 51, ik was 23 en had een zoon van 1 jaar en zwanger van de tweede. Op zeven maanden tijd is hij gestorven aan een agressieve kanker. Tot op vandaag heb ik dat nog niet helemaal kunnen plaatsen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk. “Allee vader, hoe zou jij dat doen? Zie me hier ploeteren!”, zeg ik dan soms terwijl ik eens naar boven kijk. Hoe ouder ik word, hoe meer ik aan hem denk .
Wie is jouw persoonlijke held?
Mag ik ook hier teruggrijpen naar mijn papa? Hij heeft, samen met mama, enorm veel meegemaakt in zijn leven. Maar is telkens weer rechtgestaan en bleef alles positief bekijken. Hij zat in veel verenigingen en was ook wel een socialist. Ik merk dat ik nu de dingen doe die hij vroeger ook deed. Ik ben er ook trots op dat hij mijn vader was.
Wat is jouw idee van geluk?
Samenzijn met mijn gezin, onze kinderen, de familie. Ik geniet van veel kleine dingen. Ik heb het mooiste huis van Poperinge of de prachtigste reis van mijn leven niet nodig om gelukkig te zijn. Geef mij maar veel kleine dingen: een spel spelen, een namiddag ferm lachen, een goed gesprek, eens lekker gaan eten …
Wat is jouw favoriete motto?
Alles komt goed, hoe diep je ook zit.